<\/p>\n
Illustrated by Galochka Ch<\/em><\/p>\n Iryna i jej o\u015bmioletni syn Ilja pochodz\u0105 z Charkowa. Przed wojn\u0105 Iryna mia\u0142a firm\u0119, mieszkanie i samoch\u00f3d. Do ostatniej chwili nie wierzy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bmo\u017ce wybuchn\u0105\u0107 wojna i \u017ce jej miasto zostanie ostrzelane pociskami.<\/span><\/p>\n \u201eKiedy zacz\u0105\u0142 si\u0119 ostrza\u0142, pomy\u015bla\u0142am, \u017ce prawdopodobnie strasz\u0105 nas, aby\u015bmy poszli na ust\u0119pstwa wobec nich (rosjan). Ale kiedy lataj\u0105 samoloty, kiedy wsz\u0119dzie spadaj\u0105 pociski\u2026 Czasem trafiaj\u0105 do zak\u0142ad\u00f3w, czasem do budynk\u00f3w mieszkalnych\u201d \u2013 m\u00f3wi Iryna. Nie mo\u017ce zrozumie\u0107, dlaczego rzucaj\u0105 bomby w bloki mieszkalne, rujnuj\u0105c po cztery pi\u0119tra.<\/span><\/p>\n Kobieta i jej syn ca\u0142y czas ukrywali si\u0119 w piwnicy. Czasami, gdy byli wyczerpani chodzeniem do schronu, pozostawali na korytarzu obok windy . Iryna mieszka\u0142a w miejscowo\u015bci Oleksijiwka. Jej dom zosta\u0142 ostrzelany, i razem z rodzin\u0105 przenios\u0142a si\u0119 do krewnych w centrum Charkowa. Potem centrum te\u017c zacz\u0119li ostrzeliwa\u0107. W mie\u015bcie zacz\u0119\u0142y si\u0119 problemy z \u017cywno\u015bci\u0105. Sklepy otwiera\u0142y si\u0119 tylko na kilka godzin, po czym ca\u0142kowicie przesta\u0142y dzia\u0142a\u0107. Potem pojawi\u0142y si\u0119 problemy z wod\u0105. U krewnych Iryna sp\u0119dzi\u0142a nast\u0119pnych trzy dni.<\/span><\/p>\n \u201eJest coraz gorzej, nie wiesz, co stanie si\u0119 jutro. Sytuacja humanitarna jest straszna, a ostrza\u0142y staj\u0105 coraz gorsze.\u201d \u2013 m\u00f3wi Iryna. – \u201eW ostatnich dniach nad naszym domem kr\u0105\u017cy\u0142y samoloty wojskowe. Ha\u0142as jest taki, \u017ce dom si\u0119 trz\u0119sie, nawet w promieniu kilometra.\u201d<\/span><\/p>\n Wed\u0142ug Iryny wiele os\u00f3b spodziewa si\u0119, \u017ce pierwsze pi\u0119tra ich dziewi\u0119ciopi\u0119trowego domu pozostan\u0105 nienaruszone, a zatem nie udaj\u0105 si\u0119 do schronu. Inni boj\u0105 si\u0119 zej\u015b\u0107 do piwnicy, \u017ceby nie zosta\u0107 pogrzebanymi \u017cywcem pod u\u0142amkami. W innych domach, na kt\u00f3re spad\u0142y rakiety, zawali\u0142y si\u0119 tylko trzy lub cztery g\u00f3rne pi\u0119tra. Ale Iryna mieszka\u0142a na dziewi\u0105tym pi\u0119trze, wi\u0119c chodzi\u0142a do schronu.<\/span><\/p>\n \u201eNaloty nast\u0119puj\u0105 tak szybko, \u017ce nie ma syren. Po prostu s\u0142yszysz co\u015b brz\u0119cz\u0105cego, eksploduj\u0105cego, ale kiedy to s\u0142yszysz, jest ju\u017c za p\u00f3\u017ano. Dlatego ostatni\u0105 noc sp\u0119dzili\u015bmy w piwnicy.\u201d – opowiada kobieta.<\/span><\/p><\/blockquote>\n Kobieta mia\u0142a nadziej\u0119 przetrwa\u0107 w schronach, ale wojna niszczy tak\u017ce komunikacj\u0119. Nie by\u0142o mo\u017cliwo\u015bci przywie\u017a\u0107 chleba, gdzie\u015b przesta\u0142o dzia\u0142a\u0107 ogrzewanie. Nie mo\u017cna by\u0142o zostawa\u0107 w mie\u015bcie, ale i nie by\u0142o dok\u0105d pojecha\u0107. Iryna nie wiedzia\u0142a, czy b\u0119dzie bezpiecznie tam, gdzie ona i jej syn b\u0119d\u0105 jutro.<\/span><\/p>\n Si\u00f3dmego dnia wojny postanowili jednak wyjecha\u0107. Najtrudniej by\u0142o dosta\u0107 si\u0119 na dworzec. Na szcz\u0119\u015bcie Iryn\u0119 i jej syna zabra\u0142 tam s\u0105siad. Wielu znajomych szli t\u0119dy pieszo, nios\u0105c ze sob\u0105 rzeczy. \u201eLudzie szli drog\u0105, pr\u00f3bowali z\u0142apa\u0107 przeja\u017cd\u017ck\u0119, ale samochody si\u0119 nie zatrzymywa\u0142y, bo nie by\u0142y puste\u201d \u2013 wspomina kobieta. Na dworcu czekali tylko, aby zmie\u015bci\u0107 si\u0119 w wagonie. By\u0142o wiele rodzin z dzie\u0107mi, ludzie siedzieli w poci\u0105gach wsz\u0119dzie gdzie tylko mo\u017cna .<\/span><\/p>\n Iryna wraz z synem wsiad\u0142a do poci\u0105gu ewakuacyjnego jad\u0105cego na zachodni\u0105 Ukrain\u0119. Nie obchodzi\u0142o ich, gdzie trafi\u0105: do Lwowa, Rachowa, U\u017chorodu czy Tarnopolu. Dojechali do Lwowa.<\/span><\/p>\n Dzi\u015b Iryna mieszka w schronisku zorganizowanym przez wolontariuszy Lwowskiego Klubu Sportowego. Znalaz\u0142a adres w sieciach spo\u0142ecznych. Wci\u0105\u017c dochodzi do siebie po swoim do\u015bwiadczeniu. \u201eSiedz\u0119 sobie, a\u017c gdzie\u015b trzaskaj\u0105 drzwi i ja trz\u0119s\u0119 si\u0119\u201d \u2013 opowiada kobieta. – \u201eRozumiem, \u017ce p\u00f3ki co nic tu si\u0119 nie dzieje, ale wci\u0105\u017c mam instynkt, \u017ceby biec do schronu. Pozostaje obawa, \u017ce oni \u200b\u200bju\u017c i tu dotarli.\u201d<\/span><\/p>\n \u00a0W Charkowie pozosta\u0142a stara babcia Iryny, kt\u00f3ra nie chcia\u0142a wyje\u017cd\u017ca\u0107, i kot, za kt\u00f3rym bardzo t\u0119skni syn. Wiele rodzin z dzie\u0107mi wci\u0105\u017c nie chce zostawia\u0107 dom, boi si\u0119 niepewno\u015bci i ma nadziej\u0119 na prze\u017cycie bombardowania w schronach. Jednak nerwy puszczaj\u0105 nawet u tych, kt\u00f3rzy nie chcieli nigdzie jecha\u0107.<\/span><\/p>\n Teraz dotarcie na dworzec kolejowy w Charkowie jest prawie niemo\u017cliwe. Taks\u00f3wki kursuj\u0105 tylko po maksymalnych stawkach, op\u0142ata za przejazd mo\u017ce kosztowa\u0107 1500 hrywien. Nawet w takich warunkach wielu taks\u00f3wkarzy odmawia wyjazdu, na samoch\u00f3d mo\u017cna czeka\u0107 ca\u0142y dzie\u0144. Znajomy Iry chcia\u0142 wyjecha\u0107 samochodem, ale w wyniku ostrza\u0142u samoch\u00f3d sp\u0142on\u0105\u0142. A je\u017celi kto\u015b i ma samoch\u00f3d, to benzyny nie ma.<\/span><\/p>\n „Nie mam \u017cadnych plan\u00f3w. Wyjechali\u015bmy bez rzeczy – jecha\u0142am od razu. W schronisku wybra\u0142am rzeczy dla syna – na cieplejsz\u0105 i zimniejsz\u0105 pogod\u0119. Dopiero w poci\u0105gu przypomnia\u0142am sobie, \u017ce zapomnia\u0142am o papudze \u2013 m\u00f3wi Iryna. – Nie s\u0105dzi\u0142am, \u017ce pojad\u0119. Nigdy nie my\u015bla\u0142am. „<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Illustrated by Galochka Ch Iryna i jej o\u015bmioletni syn Ilja pochodz\u0105 z Charkowa. Przed wojn\u0105 Iryna mia\u0142a firm\u0119, mieszkanie i samoch\u00f3d. Do ostatniej chwili nie wierzy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bmo\u017ce wybuchn\u0105\u0107 wojna i \u017ce jej miasto zostanie ostrzelane pociskami. \u201eKiedy zacz\u0105\u0142 si\u0119 ostrza\u0142, pomy\u015bla\u0142am, \u017ce prawdopodobnie strasz\u0105 nas, aby\u015bmy poszli na ust\u0119pstwa wobec nich (rosjan). Ale […]<\/p>\n","protected":false},"author":23,"featured_media":240735,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[83,67],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/240752"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/23"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=240752"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/240752\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":240753,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/240752\/revisions\/240753"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/240735"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=240752"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=240752"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=240752"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}