<\/p>\n
\u201eNie pami\u0119tam kiedy dok\u0142adnie do naszej piwnicy weszli rosyjscy wojskowi. To mog\u0142o by\u0107 sz\u00f3stego, mo\u017ce si\u00f3dmego marca \u2013 troch\u0119 mi si\u0119 myl\u0105 daty. Sp\u0119dzili\u015bmy czterna\u015bcie dni pod ziemi\u0105. Poprzedniego dnia noc by\u0142a okropna, bardzo du\u017co strzelano. Pewnie akurat wtedy Rosjanie zdobywali Bucz\u0119. Nast\u0119pnego dnia us\u0142yszeli\u015bmy ryk maszynerii. M\u0119\u017cczy\u017ani wygl\u0105dali zza ogrodzenia domu, w kt\u00f3rym ukrywali\u015bmy si\u0119. Mieszkali\u015bmy na ostatniej ulicy, dalej by\u0142o tylko pole. Oto w tym polu sta\u0142o mn\u00f3stwo zbiornik\u00f3w oraz BTR-\u00f3w. Oko\u0142o trzydziestu. W kr\u00f3tkim czasie do nas przyszli ich wojskowi, powiedzieli, \u017ce robi\u0105 \u201eczyszczenie\u201d, szukaj\u0105 nacjonalist\u00f3w\u201d, \u2013 opowiada Anastasija Mychajlowska, lat 31, lekarka rodzinna z Kijowa.<\/p>\n
Kiedy na Kij\u00f3w spad\u0142y pierwsze bomby \u2013 wraz z m\u0119\u017cem i o\u015bmiomiesi\u0119czn\u0105 c\u00f3rka Zoj\u0105 wyjechali z Kijowa. Wyruszyli w kierunku Buczy, co w obwodzie Kijowskim, na dzia\u0142k\u0119 do rodziny. Wtedy wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce tam jest bezpieczniej. Dopiero st\u0105d mieli zamiar jecha\u0107 na Zach\u00f3d.<\/p>\n
Kiedy podje\u017cd\u017cali do Buczy, w Hostomelu ju\u017c trwa\u0142a bitwa. Nad samochodem przelecia\u0142 my\u015bliwiec, ze \u015bmig\u0142owc\u00f3w wysiada\u0142y desanty. Ju\u017c pierwsz\u0105 noc musieli\u015bmy sp\u0119dzi\u0107 w piwnicy poniewa\u017c wali\u0142o ju\u017c strasznie. Niestety wtedy Anastasija i jej m\u0105\u017c jeszcze nie wiedzieli, \u017ce utkn\u0119li w pu\u0142apce.<\/p>\n
\u201eBy\u0142am zszokowana. Siedzia\u0142am z dzieckiem w r\u0119kach i nie mog\u0142am uwierzy\u0107, \u017ce to wszystko naprawd\u0119 si\u0119 dzieje. Pr\u00f3bowa\u0142am zwalczy\u0107 my\u015bli o skazaniu, ale my\u015bli ko\u0144cu cisn\u0119\u0142y coraz mocniej, mimo \u017ce wok\u00f3\u0142 wszystko wybucha\u0142o. Nie mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce mia\u0142am jak\u0105kolwiek nadzieje; im dalej, tym by\u0142o gorzej\u201d, \u2013 opowiada Nastia.<\/p>\n
<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/wp-content\/uploads\/2022\/03\/275548391_504878794410501_4102476756367005787_n-225x300.jpg\")
<\/p>\n
<\/p>\n
W sumie w piwnicy nas by\u0142o 16: kuzyn i siostra Anastasij z rodzinami, ciotka i troje s\u0105siad\u00f3w, pi\u0119cioro dziewcz\u0105t: najmniejsza mia\u0142a sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy, najstarsza \u2013 osiem lat oraz sze\u015bcioro kobiet, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych by\u0142a jedna kobieta w ostatnim miesi\u0105cu ci\u0105\u017cy.<\/p>\n
Ostrza\u0142y bez przerwy. Jako\u015b na drugi czy trzeci dzie\u0144 ju\u017c nie by\u0142o zasi\u0119gu. Niepewno\u015b\u0107 przygn\u0119bia\u0142a. Mija\u0142 dzie\u0144 za dniem w my\u015blach o ucieczce. Pytanie: jak ucieka\u0107 z ma\u0142ymi dzie\u0107mi i kobiet\u0105 w ci\u0105\u017cy? Tym bardziej, \u017ce samochody mog\u0105 po prostu ostrzela\u0107.<\/p>\n
\u201eMieszkali\u015bmy niedaleko centrum, ale w takim zau\u0142ku, \u017ce pociski tam nie dociera\u0142y. Do pewnej chwili. Kt\u00f3rego\u015b dnia s\u0105siedzi poszli do siebie, \u017ceby ugotowa\u0107 kasz\u0119. Wr\u00f3cili do piwnicy, a za 20 minut przez ich mieszkanie przelecia\u0142 pocisk \u2013 wybi\u0142 okna, zniszczy\u0142 samochody. S\u0105siedzi zostali bez domu. Opowiadam to wszystko, ale mam wra\u017cenie, \u017ce nic z tego ze mn\u0105 si\u0119 nie wydarzy\u0142o, \u017ce to o kim\u015b innym. To by\u0142 koszmar koszmarny. Pr\u00f3bowa\u0142am blokowa\u0107 \u017ale my\u015bli, robi\u0107 proste rzeczy. Nie byli\u015bmy w najgorszych okoliczno\u015bciach: mieli\u015bmy pewien zapas jedzenia, s\u0105siedzi, kt\u00f3rzy zd\u0105\u017cyli wyjecha\u0107, zostawili nam klucze do ich dom\u00f3w i pozwolili bra\u0107 wszystko, czego potrzebowali\u015bmy. Brali\u015bmy wi\u0119c jedzenie, ciep\u0142e rzeczy, gotowali\u015bmy na grillu. Mieli\u015bmy te\u017c szcz\u0119\u015bcie z wod\u0105, bo niedaleko od nas by\u0142o \u017ar\u00f3d\u0142o. Wod\u0119 pitn\u0105 zostawiali\u015bmy dla dzieci. Dzieci s\u0105 ma\u0142e; nie wiedz\u0105, co si\u0119 wok\u00f3\u0142 dzieje. Gdy chodzisz z nimi w piwnicy, to nie my\u015blisz. Gdyby nie moja c\u00f3rka, to pewnie po\u0142o\u017cy\u0142abym si\u0119 i tak le\u017ca\u0142abym\u201d, \u2013 m\u00f3wi Anastasija.<\/p>\n
„Opowiadam to wszystko, ale mam wra\u017cenie, \u017ce nic z tego ze mn\u0105 si\u0119 nie wydarzy\u0142o, \u017ce to o kim\u015b innym. To by\u0142 koszmar koszmarny”<\/p><\/blockquote>\n
Najm\u0142odsze dzieci przyzwyczai\u0142y si\u0119 najszybciej, nieco starszym dziewczynkom by\u0142o trudniej. Nie wolno by\u0142o biega\u0107, trzeba by\u0142o by\u0107 cicho, nie wychodzi\u0107 z piwnicy. Nudzi\u0142y si\u0119. O\u015bmioletnia dziewczynka za dnia trzyma\u0142a si\u0119 dobrze, cieszy\u0142a si\u0119, \u017ce pozna\u0142a nowych ludzi, opowiada\u0142a o szkole, o kolegach. W nocy przebudza\u0142a si\u0119 i p\u0142aka\u0142a. Nawet kiedy nie by\u0142o s\u0142ycha\u0107 wybuch\u00f3w, ona je s\u0142ysza\u0142a i nie potrafi\u0142a zrozumie\u0107 co si\u0119 dzieje. Ca\u0142y czas pyta\u0142a u mamy: \u201eGdzie jeste\u015bmy?\u201d.<\/p>\n
\u201eLe\u017celi\u015bmy w kompletnie czarnej piwnicy: zamykasz oczy \u2013 ciemno, otwierasz \u2013 ciemno. Mia\u0142am przez to dreszcze. Ja i m\u00f3j m\u0105\u017c nigdy nie byli\u015bmy wierz\u0105cymi, ale zacz\u0119li\u015bmy modli\u0107. Wszyscy modlili\u015bmy si\u0119. Mia\u0142am tylko jedno pragnienie: wydosta\u0107 si\u0119 z piwnicy i ochrzci\u0107 dziecko. Ka\u017cdego dnia dzi\u0119kowa\u0142am Bogu, \u017ce \u017cyj\u0119; nie by\u0142am pewna, \u017ce obudz\u0119 si\u0119 nast\u0119pnego dnia. Kiedy przyszli ruscy i stali jakie\u015b 500 metr\u00f3w za naszym domem, dodatkowo\u00a0 pojawi\u0142o si\u0119\u00a0 obrzydzenie. Rozumiesz przecie\u017c, \u017ce oni po prostu kryj\u0105 si\u0119 za twoimi plecami. Oni strzelali, ale pociski nie przylatywali w odpowied\u017a. Si\u0142y Zbrojne Ukrainy nie strzelali, bo w tej stronie sta\u0142y nasze domy\u201d, \u2013 m\u00f3wi Anastasija.<\/p>\n
„Wszyscy modlili\u015bmy si\u0119. Mia\u0142am tylko jedno pragnienie: wydosta\u0107 si\u0119 z piwnicy i ochrzci\u0107 dziecko.”<\/p><\/blockquote>\n
W tym czasie ruscy wojskowi weszli do Buczy i zacz\u0119li przeszukiwa\u0107 domy. To by\u0142a kwestia czasu, gdy dotr\u0105 do ukrycia Anastasij i jej rodziny.<\/p>\n
\u201eByli tacy, co ukradli pieni\u0105dze i zegarek, czy tacy, kt\u00f3rzy przek\u0142uli s\u0105siadom opony. Mieli\u015bmy szcz\u0119\u015bcie \u2013 nasze samochody nie zniszczyli. Rosjanie m\u00f3wili nam, \u017ce szukaj\u0105 banderowc\u00f3w. Pierwsze, co nam zrobili \u2013 zabrali telefony, wyci\u0105gn\u0119li karty SIM i zniszczyli je. Rozmawiali z nami tak, niby byli si\u0142ami pokojowymi: \u201eNie martwcie si\u0119, \u017cyczymy wam pokoju. Zaraz przyjdziemy, uwolnimy was, zabijemy waszego prezydenta, wybierzemy porz\u0105dny rz\u0105d. Dajcie nam 2-3 dni, wszystko b\u0119dzie dobrze\u201d. Oczywi\u015bcie nie toczyli\u015bmy spor\u00f3w \u2013 nie chcieli\u015bmy prowokowa\u0107. S\u0142uchali\u015bmy, a oni my\u015bleli, \u017ce si\u0119 zgadzamy. Odpowiadali\u015bmy na pytania, m\u00f3wili\u015bmy, \u017ce mamy du\u017co dzieci i kobiet\u201d, \u2013 m\u00f3wi Anastasija.<\/p>\n
Ta godzina negocjacji by\u0142a chyba najgorsza.<\/p>\n
Nast\u0119pnego dnia m\u0119\u017cczy\u017ani owin\u0119li si\u0119 w bia\u0142e flagi i udali si\u0119 do centrum, aby dowiedzie\u0107 si\u0119 o mo\u017cliwo\u015bci ewakuacji.<\/p>\n
„Dotarli\u015bmy do pierwszego rosyjskiego punktu kontrolnego i potwierdzili\u015bmy informacj\u0119 o ewakuacji. W ci\u0105gu godziny zebrali\u015bmy si\u0119, wsiedli\u015bmy do trzech samochod\u00f3w i ruszyli\u015bmy w drog\u0119. Autobus ewakuacyjny nie zosta\u0142 zwolniony tego dnia. Za to samochody zosta\u0142y zwolnione. Ciotka wpad\u0142a w histeri\u0119. Pyta\u0142a na ka\u017cdym punkcie kontrolnym, czy zostaniemy zastrzeleni. Na jednym z punkt\u00f3w kontrolnych spotkali\u015bmy tych \u017co\u0142nierzy, kt\u00f3rzy przychodzili do naszej piwnicy. Powiedzieli znowu: „Pokoju wam \u017cyczymy oraz lekkich porod\u00f3w. Zapraszamy do nas w odwiedziny”. Jechali\u015bmy samochodem, a w drodze mi\u0119dzy budynkami zobaczyli\u015bmy BTRy, wystaj\u0105ce stamt\u0105d jak karaluchy. Pierwsza my\u015bl: \u2018\u2019Czy b\u0119d\u0105 strzela\u0107, czy nie? – I nast\u0119pna my\u015bl: b\u0119dzie tak, jak b\u0119dzie. Lepiej ni\u017c w piwnicy”, – m\u00f3wi Anastasija.<\/p>\n
Przez te dwa tygodnia nie p\u0142aka\u0142a w og\u00f3le. Prawie si\u0119 pop\u0142aka\u0142a dopiero wtedy, gdy ju\u017c ukrai\u0144scy wojskowi sprawdzali samoch\u00f3d, m\u00f3wili po ukrai\u0144sku i nakarmili gor\u0105cym obiadem.<\/p>\n
Dzisiaj Anastasija stara si\u0119 nie wspomina\u0107 by\u0142e \u017cycie, boli j\u0105 nawet gdy ogl\u0105da zdj\u0119cia. R\u00f3wnie\u017c bolesnym by\u0142o zajrze\u0107 do swojego mieszkania w Kijowie \u2013 potrzebowali tylko wzi\u0105\u0107 jakie\u015b rzeczy i ucieka\u0107 dalej.\u00a0 W tym momencie Anastasija z m\u0119\u017cem i c\u00f3rk\u0105 przebywa we Lwowie.<\/p>\n
\u201eJako\u015b w piwnicy mia\u0142am sen, \u017ce jestem w bezpiecznym miejscu. Wojna trwa, ale\u00a0 nie s\u0142ysz\u0119 wybuch\u00f3w. Posz\u0142am z Zoj\u0105 na spacer, m\u0105\u017c wr\u00f3ci\u0142 po za\u0142atwieniu swoich spraw. Pewnie\u00a0 by\u0142 to sen proroczy. Zoja sko\u0144czy\u0142a 9 miesi\u0119cy, wi\u0119c poszli\u015bmy na miasto we Lwowie, tradycyjnie zjedli\u015bmy ciasto i kupili\u015bmy zabawk\u0119. Udawali\u015bmy, \u017ce wszystko jest ok\u201d \u2013 m\u00f3wi Nastia.<\/p>\n
Aczkolwiek nie jest ok.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Illustrated by Tanya Guschyna \u201eNie pami\u0119tam kiedy dok\u0142adnie do naszej piwnicy weszli rosyjscy wojskowi. To mog\u0142o by\u0107 sz\u00f3stego, mo\u017ce si\u00f3dmego marca \u2013 troch\u0119 mi si\u0119 myl\u0105 daty. Sp\u0119dzili\u015bmy czterna\u015bcie dni pod ziemi\u0105. Poprzedniego dnia noc by\u0142a okropna, bardzo du\u017co strzelano. Pewnie akurat wtedy Rosjanie zdobywali Bucz\u0119. Nast\u0119pnego dnia us\u0142yszeli\u015bmy ryk maszynerii. M\u0119\u017cczy\u017ani wygl\u0105dali […]<\/p>\n","protected":false},"author":30,"featured_media":242790,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[160],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/242825"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/30"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=242825"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/242825\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":242827,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/242825\/revisions\/242827"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/242790"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=242825"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=242825"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=242825"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}