<\/p>\n
29-letnia Anastasia Starostenko ju\u017c prawie tydzie\u0144 nie wie, czy jej rodzice \u017cyj\u0105. Zostali w okupowanym Mariupolu. W sobot\u0119 5 marca uda\u0142o si\u0119 z nimi skontaktowa\u0107: rodzice powiedzieli, \u017ce nie maj\u0105 zapas\u00f3w \u017cywno\u015bci, zbieraj\u0105 deszcz\u00f3wk\u0119 na potrzeby techniczne, a w mie\u015bcie s\u0105 ci\u0105g\u0142e ostrza\u0142y.<\/span><\/p>\n Anastasia du\u017co wie o wojnie: by\u0142a korespondentem \u20185 kana\u0142u\u2019, pracowa\u0142a na linii frontu w strefie operacji antyterrorystycznej. W zesz\u0142ym roku przeprowadzi\u0142a si\u0119 z Mariupola do Kijowa i pracowa\u0142a jako PR Manager.<\/span><\/p>\n \u201e24-go obudzi\u0142am si\u0119 przez eksplozj\u0119. Pojecha\u0142am do znajomych w innej dzielnicy, zamkn\u0119li\u015bmy okna materacami i nie wychodzili\u015bmy z domu. Wszyscy pochodzimy z obwodu donieckiego i generalnie jeste\u015bmy przyzwyczajeni do wybuch\u00f3w, wi\u0119c czuli\u015bmy si\u0119 mniej wi\u0119cej bezpiecznie. Ale potem zrozumieli\u015bmy, \u017ce mo\u017ce by\u0107 gorzej i pojechali\u015bmy do Iwano-Frankiwska,\u201d \u2014 m\u00f3wi Anastasia.<\/span><\/p>\n Anastasia namawia\u0142a swoich rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy zostali w Mariupolu, do wyjazdu od pierwszego dnia wojny. Ale oni bali si\u0119 jecha\u0107: nie mieli w\u0142asnego samochodu, martwili si\u0119 o koty, nie wiedzieli gdzie mog\u0105 zamieszka\u0107 i w zasadzie opuszczenie domu by\u0142o bardzo bolesne.<\/span><\/p>\n Dzielnica, w kt\u00f3rej mieszkaj\u0105 rodzice Anastasii, jest najbardziej niebezpieczn\u0105 w Mariupolu: znajduje si\u0119 we wschodniej cz\u0119\u015bci miasta, w pobli\u017cu okupowanych teren\u00f3w. \u015awiat\u0142a i wody nie ma ju\u017c od pierwszego dnia wojny. Po pi\u0119ciu dniach siedzenia w piwnicy byli gotowi do wyjazdu, ale miasto ju\u017c\u00a0 zosta\u0142o zaj\u0119te wojsko rosyjskie i przez ca\u0142y czas by\u0142o ostrzeliwane.<\/span><\/p>\n \u201eDzi\u0119ki wolontariuszom uda\u0142o si\u0119 za\u0142atwi\u0107 transport dla rodzic\u00f3w do innego mieszkania w centrum miasta. Planowali\u015bmy \u017ce b\u0119dziemy komu\u015b wynajmowa\u0107 w przysz\u0142o\u015bci. W tej dzielnicy wtedy nie by\u0142o ostrza\u0142\u00f3w. Mieszkanie sta\u0142o zupe\u0142nie puste, bez zapas\u00f3w \u017cywno\u015bci. Ju\u017c w sobot\u0119 mama powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bko\u0144cz\u0105 im si\u0119 ostatnie zapasy \u017cywno\u015bci. By\u0142a w stanie histerii, m\u00f3wi\u0142a \u017ce nie mo\u017ce ju\u017c tego znie\u015b\u0107\u201d.<\/span><\/p><\/blockquote>\n Od soboty kontakt z krewnymi Anastasii jest niemo\u017cliwy. Widzi w wiadomo\u015bciach, \u017ce centrum miasta jest ju\u017c te\u017c pod ostrza\u0142em. \u201eNie mam poj\u0119cia, czy byli w stanie znale\u017a\u0107 jedzenie i co si\u0119 z nimi teraz dzieje. Wcze\u015bniej chodzili do znajomych i tam \u0142adowali telefon z generatora pr\u0105du. Mo\u017ce nie uda\u0142o im si\u0119 na\u0142adowa\u0107 telefon lub po prostu nie ma po\u0142\u0105czenia, bo wszystkie wie\u017ce operator\u00f3w kom\u00f3rkowych zosta\u0142y zniszczone. Mam nadziej\u0119, \u017ce \u017cyj\u0105\u201d \u2014 m\u00f3wi.<\/span><\/p>\n Czasem podejmowane s\u0105 pr\u00f3by zorganizowania \u201ezielonych korytarzy\u201d z Mariupola. Niekt\u00f3rzy, ryzykuj\u0105\u0441 \u017cyciem, pr\u00f3buj\u0105 wyjecha\u0107 w\u0142asnym transportem. Ale wojska rosyjskie ostrzeliwuj\u0105 cywil\u00f3w, \u0142ami\u0105c wszelkie konwencje Genewskie. <\/span><\/p>\n \u201eNawet gdybym mia\u0142a kontakt z rodzicami, nie by\u0142abym w stanie im doradzi\u0107 w jaki spos\u00f3b mog\u0105 opu\u015bci\u0107 miasto. Nie wiadomo, co jest bezpieczniejsze \u2014 pozosta\u0107 bez jedzenia w domu czy jecha\u0107 pod ostrza\u0142em\u201d.<\/span><\/p><\/blockquote>\n Pisze teraz do swoich przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c maj\u0105 rodziny w okupowanych miastach w obwodzie donieckim oraz \u0142uga\u0144skim i te\u017c stracili z nimi kontakt. Z desperacji m\u00f3wi\u0105, \u017ce powinni jecha\u0107 po nich, ale w tej chwili to niemo\u017cliwe.<\/span><\/p>\n \u201eWiem, \u017ce wojska rosyjskie ostrzeliwuj\u0105 nie tylko dzielnice mieszkaniowe, ale nawet szpitale. Ju\u017c dawno przekroczyli granic\u0119 cynizmu i pod\u0142o\u015bci. Czuj\u0119 si\u0119 bezsilna, ci\u0105gle mam wyrzuty sumienia \u017ce nie robi\u0119 nic \u017ceby pom\u00f3c rodzicom. Ale teraz nie da si\u0119 czego\u015b zrobi\u0107. Pozostaje tylko wiara, \u017ce \u200b\u200bSi\u0142y Zbrojne Ukrainy b\u0119d\u0105 w stanie odzyska\u0107 miasto i stworzy\u0107 \u201ezielony korytarz\u201d dla ludzi\u201d, \u2014 m\u00f3wi Anastasia.<\/span><\/p>\n Przede wszystkim Anastasia marzy o tym \u017ceby przytuli\u0107 rodzic\u00f3w. Wierzy \u017ce \u017cyj\u0105 i w ko\u0144cu b\u0119d\u0105 mogli uda\u0107 si\u0119 w bezpieczne miejsce.<\/span><\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 29-letnia Anastasia Starostenko ju\u017c prawie tydzie\u0144 nie wie, czy jej rodzice \u017cyj\u0105. Zostali w okupowanym Mariupolu. W sobot\u0119 5 marca uda\u0142o si\u0119 z nimi skontaktowa\u0107: rodzice powiedzieli, \u017ce nie maj\u0105 zapas\u00f3w \u017cywno\u015bci, zbieraj\u0105 deszcz\u00f3wk\u0119 na potrzeby techniczne, a w mie\u015bcie s\u0105 ci\u0105g\u0142e ostrza\u0142y. Anastasia du\u017co wie o wojnie: by\u0142a korespondentem \u20185 kana\u0142u\u2019, pracowa\u0142a na […]<\/p>\n","protected":false},"author":28,"featured_media":241644,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[67],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/243524"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/28"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=243524"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/243524\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":243526,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/243524\/revisions\/243526"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/241644"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=243524"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=243524"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=243524"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}