{"id":245077,"date":"2022-03-18T20:58:20","date_gmt":"2022-03-18T20:58:20","guid":{"rendered":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/?p=245077"},"modified":"2022-04-16T20:34:18","modified_gmt":"2022-04-16T20:34:18","slug":"kazano-nam-wracac-do-domu-jednak-rozumielismy-ze-domu-wiecej-juz-nie-ma-iwanna-hrabowlak-23-lata-hostomel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/kazano-nam-wracac-do-domu-jednak-rozumielismy-ze-domu-wiecej-juz-nie-ma-iwanna-hrabowlak-23-lata-hostomel\/","title":{"rendered":"\u00abKazano nam wraca\u0107 do domu. Jednak rozumieli\u015bmy, \u017ce domu wi\u0119cej ju\u017c nie ma\u00bb, Iwanna Hrabowlak, 23 lata, Hostomel"},"content":{"rendered":"

Illustrated by Tanya Guschina<\/em><\/p>\n

\u00abJechali\u015bmy ulicami, kt\u00f3re zamieni\u0142y si\u0119 w sk\u0142adowisko spalonej techniki. Skr\u0119cili\u015bmy w inn\u0105 stron\u0119 \u2013 stoi czo\u0142g okupant\u00f3w. Nasz samoch\u00f3d ostrzelano, a tata heroicznie robi\u0142 wszystko, \u017ceby\u015bmy si\u0119 uratowali. Kiedy auto uderzy\u0142o w co\u015b, s\u0142ysza\u0142am, \u017ce tata naciska na gaz.\u00a0 Pewnie, w tym momencie\u00a0 ju\u017c nie \u017cy\u0142, a peda\u0142 nadal by\u0142 \u015bci\u015bni\u0119ty nog\u0105. Jeszcze byli\u015bmy \u017cywi. Trzeba by\u0142o si\u0119 wydosta\u0107\u00bb, – opowiada 23-letnia Iwanna Hrabowlak. Straci\u0142a ojca podczas ewakuacji z Hostomela. Inni bliscy ledwie \u017cyli.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Przed wojn\u0105 dziewczyna z ojcem, macoch\u0105 Juli\u0105 oraz przyrodni\u0105 siostr\u0105 Sasz\u0105 mieszkali w domu rodzinnym. W\u0142a\u015bnie tutaj rodzina chowa\u0142a si\u0119 od wybuch\u00f3w \u2013 najpierw w \u0142azience, a potem w ma\u0142ej zimnej piwnicy. \u00abZabrali\u015bmy tam wszystkie ko\u0142dry, ubierali\u015bmy si\u0119 w trzy swetry. Siostra mia\u0142a zapalenie oskrzeli, strasznie kaszla\u0142a. Trzeciego marca na naszym tylnym podw\u00f3rku czo\u0142gi przejecha\u0142y ogrodzenie oraz je\u017adzi\u0142y tam i z powrotem. Wok\u00f3\u0142 wszystko p\u0142on\u0119\u0142o\u00bb.<\/span><\/p>\n

Rodzina zdecydowa\u0142a si\u0119 wyje\u017cd\u017ca\u0107. \u00abZabrali\u015bmy ze sob\u0105 s\u0105siada. Tata prowadzi\u0142, obok niego \u2014 Julia, obok mnie siostrzyczka, a za ojcem \u2014 s\u0105siad\u00bb. Iwanna pami\u0119ta, kto gdzie siedzia\u0142, kiedy okupanci zacz\u0119li ostrzeliwa\u0107 auto, kiedy przeje\u017cd\u017cali przez s\u0105siedzk\u0105 Bucz\u0119. W\u0142a\u015bnie takie rozmieszczenie w samochodzie uratowa\u0142o \u017cycie dw\u00f3m siostrom. Ojciec obr\u00f3ci\u0142 samoch\u00f3d i ustawi\u0142 pod ostrza\u0142 jego lew\u0105 stron\u0119. \u00abOtworzy\u0142am drzwi i zacz\u0119\u0142am szybko biec. Siostra za mn\u0105. Sasza krzycza\u0142a do mnie. Obracaj\u0105c si\u0119, zobaczy\u0142am, \u017ce ma\u00a0 co\u015b nie tak z r\u0119k\u0105.\u00a0 Widz\u0119, jak Julia biegnie za nami, a potem pada. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce Julia r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142a zabita. W ko\u0144cu zobaczy\u0142am drzwi do piwnicy, zapuka\u0142am \u2013 nas wpu\u015bcili\u00bb. Sasza z Iwann\u0105 wesz\u0142y jako pierwsze, potem dosz\u0142a Julia \u2013 \u017cywa.<\/span><\/p>\n

W piwnicy dziewi\u0119cioletnia Sasza straci\u0142a przytomno\u015b\u0107. Sasza zosta\u0142a ranna w wewn\u0119trzn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 ramia, powy\u017cej \u0142okcia. <\/span><\/p>\n

\u00abZa nami na asfalcie ci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 \u015blady. W drzwi piwnicy zapukali i krzyczeli \u00abotwierajcie, suki\u00bb. Potem \u2013 dwa strza\u0142y. Lecz siedzieli\u015bmy cicho, oni poszli\u00bb.\u00a0<\/span><\/p><\/blockquote>\n

W ukryciu by\u0142 zasi\u0119g, wi\u0119c Iwanna prosi\u0142a o ratunek na stronach socjalnych oraz przez telefon. \u00abBardzo czekali\u015bmy, \u017ce nas kto\u015b zabierze. Saszy robi\u0142o si\u0119 gorzej, r\u0105czka zacz\u0119\u0142a ciemnie\u0107 i nieprzyjemnie pachnie\u0107. Dobrze, \u017ce w pobli\u017cu byli ludzie, kt\u00f3rzy znali si\u0119 na medycynie. Oni umyli jej r\u0119k\u0119. Siostrzyczka trzyma\u0142a si\u0119 z ostatnich si\u0142, cz\u0119sto majaczy\u0142a\u00bb.<\/span><\/p>\n

Przez dwie doby pomoc nie nadesz\u0142a \u2013 dooko\u0142a trwa\u0142y dzia\u0142ania wojskowe. Bliscy Saszy rozumieli, \u017ce dziewczynka jest krok od \u015bmierci. Lekarz w piwnicy za\u0142o\u017cy\u0142 opatrunek na\u00a0 r\u0119k\u0119 i powiedzia\u0142 i\u017c nale\u017cy nie\u015b\u0107 dziewczynk\u0119 do szpitala w Buczy na r\u0119kach pod bia\u0142\u0105 flag\u0105. Innych opcji nie by\u0142o, nikt nie m\u00f3g\u0142 dosta\u0107 si\u0119 \u2013 ani obrona terytorialna, ani pogotowie, ani Czerwony Krzy\u017c.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00abNam pomagali dziadek Lonia i ch\u0142opak Artem z piwnicy. Droga wydawa\u0142a si\u0119 niesko\u0144czona. Ci\u0105g\u0142e wybuchy oraz strza\u0142y. Rosyjska ruletka \u2013 albo zostaniesz \u017cywy, abo nie. Na skrzy\u017cowaniu zacz\u0119li nam strzela\u0107 prosto w plecy. Ma\u0142o prawdopodobnie, \u017ceby spud\u0142owali \u2013 my\u015bl\u0119, \u017ce u nich by\u0142a taka \u00abgra\u00bb.<\/span><\/p>\n

W szpitalu zawiadomili, \u017ce r\u0119k\u0119 nale\u017cy amputowa\u0107. \u00abKazano nam wraca\u0107 do domu. Jednak rozumieli\u015bmy, \u017ce domu wi\u0119cej ju\u017c nie ma\u00bb.<\/span><\/p>\n

Iwanna znalaz\u0142a schronienie przez drog\u0119 od szpitala. Siostrze amputowali r\u0119k\u0119, ca\u0142\u0105 noc j\u0105 uspokajali lekarze, a potem mamie pozwolili zosta\u0107 . \u00abWiedzia\u0142am, \u017ce one b\u0119d\u0105 w bezpiecze\u0144stwie, poniewa\u017c do tego szpitala przywozili swoich rannych wojska okupant\u00f3w. Odpowiednio, nikt tego nie ostrzeliwa\u0142\u00bb, \u2013 opowiada Iwanna.\u00a0<\/span><\/p>\n

Ludzie, kt\u00f3rzy dali Iwannie schronienie, zaproponowali razem wyjecha\u0107 z miasta, kiedy przewodnicz\u0105cy rady wiejskiej zapowiedzia\u0142, \u017ce b\u0119dzie ewakuacja. Iwanna waha\u0142a si\u0119, nie chcia\u0142a zostawia\u0107 Julii i Saszy, lecz w ko\u0144cu pojecha\u0142a. \u00abModli\u0142am si\u0119 ca\u0142y czas. By\u0142y strza\u0142y, wybuchy, kolumny czo\u0142g\u00f3w w nasz\u0105 stron\u0119, punkty kontroli, niewiarygodnie du\u017co \u017co\u0142nierzy. Sprawdzali samochody, zagl\u0105dali do baga\u017cnik\u00f3w. Dojechawszy do trasy \u017cytomierskiej, my\u015bleli\u015bmy, \u017ce jeste\u015bmy ju\u017c uratowani, lecz zacz\u0105\u0142 si\u0119 ostrza\u0142. Dwa razy co\u015b uderzy\u0142o w samoch\u00f3d, pozosta\u0142y wgniecenia. Potem pojawi\u0142 si\u0119 zasi\u0119g i zobaczyli\u015bmy ukrai\u0144skie punkty kontroli. To by\u0142y nierealistyczne uczucia!\u00bb.<\/span><\/p>\n

Ju\u017c drog\u0105 do Lwowa Iwanna otrzyma\u0142a wiadomo\u015b\u0107, \u017ce Juli\u0119 i Sasz\u0119 ewakuowano. Dzi\u0119ki pomocy nieoboj\u0119tnych ludzi oraz fundacji\u00a0 teraz s\u0105 we W\u0142oszech. Saszy zrobili jeszcze jedn\u0105 operacj\u0119, gotuj\u0105 j\u0105 do rehabilitacji, a potem \u2013 protetyki.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Emocje oraz uczucia zacz\u0119\u0142y dogania\u0107 dziewczyn\u0119 tylko dopiero po dziesi\u0119ciu dniach w bezpiecze\u0144stwie. Iwanna wie, \u017ce okupanci osiedlili si\u0119 w podw\u00f3rkach hostomelskich.\u00a0 \u00ab Zosta\u0142 tam dom i samoch\u00f3d,\u00a0 nie wiem, czy\u00a0 s\u0105 w ca\u0142o\u015bci. Nie mog\u0119 do tej pory uwierzy\u0107, \u017ce mojego ojca nie ma ju\u017c z nami. Nam, niestety, nie uda\u0142o si\u0119 znale\u017a\u0107 nawet cia\u0142a. On jest bohaterem i tak bardzo go kocham! On by\u0142 naszym oparciem\u00bb.\u00a0<\/span><\/p>\n

Data nagrania 18 marca 2022 roku.<\/span><\/i><\/p>\n

T\u0142umaczenie: Marta Tymoshenko<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Illustrated by Tanya Guschina \u00abJechali\u015bmy ulicami, kt\u00f3re zamieni\u0142y si\u0119 w sk\u0142adowisko spalonej techniki. Skr\u0119cili\u015bmy w inn\u0105 stron\u0119 \u2013 stoi czo\u0142g okupant\u00f3w. Nasz samoch\u00f3d ostrzelano, a tata heroicznie robi\u0142 wszystko, \u017ceby\u015bmy si\u0119 uratowali. Kiedy auto uderzy\u0142o w co\u015b, s\u0142ysza\u0142am, \u017ce tata naciska na gaz.\u00a0 Pewnie, w tym momencie\u00a0 ju\u017c nie \u017cy\u0142, a peda\u0142 nadal by\u0142 \u015bci\u015bni\u0119ty […]<\/p>\n","protected":false},"author":15,"featured_media":243550,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[606],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/245077"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/15"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=245077"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/245077\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":245078,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/245077\/revisions\/245078"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/243550"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=245077"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=245077"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.warstoriesukraine.com\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=245077"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}